W naszym świecie od tysięcy lat żyją nadprzyrodzone istoty, niektóre niebezpieczne, niektóre łagodne. Większość groźnych ras została złapana przez Łowców i zamknięta w innym wymiarze zwanym Sektus.
Cały ten świat pokrywa pustynia z wielką ilością przepełnionych więzień. Jedynym przejściem do realnego świata jest Lustro znajdujące się w ogromnych i niebezpiecznych górach Bamil.
Od niepamiętnych czasów Lustra pilnowali Strażnicy, starannie wybrani z całego świata ze wszystkich bezpiecznych ras. Były to: ludzie, Anioł, Kotołaki, Elfy, nimfy i dawno temu także Diamentowi.
W pewnym momencie okazało się, że koleni Strażnicy giną, a cały znany nam dotychczas świat mogą obronić przez mutantami tylko wygnańcy.
Ludzkość tak różna i podzielona podjęła decyzję...
Pewien zakonnik wszedł do zamku La Honte (fr. Wstyd) w wymiarze Sektus. Poprosił więziennego strażnika o zaprowadzenie go do Czarnej Otchłani. Strażnik spojrzał na niego ze zdziwieniem, ale pokazał mu drogę. A kiedy znaleźli się w najgłębszym, najciemniejszym miejscu odezwał się:
- Oto nasz Czarna wdowa.
Po tych słowach otworzył drzwi do lochu. Na ścianie wisiała przywiązana grubymi łańcuchami drobna kobieta. Delikatna głowa zwisała jej bezwładnie na piersi. Za długie już włosy wyglądały okropnie,, tatuaż kontrastował z bladą skórą, ciało wydawało się nie mieć ducha. Nagle kobieta niezwykle energicznym ruchem podniosła głowę i spojrzała na nich dziwnie świecącymi się zielonymi oczami. Zmierzyła zakonnika lodowatym spojrzeniem i odezwała się miękkim, melodyjnym głosem:
- A jednak, przypomnieliście sobie o mnie...
- Grace Ross, wyjdziesz stąd pod jednym warunkiem.
- Słucham.
- Poprowadzisz szkołę, w której będą się szkolić wojownicy przeciw mutantom. Więc?
Przez głowę kobiety przemknęły tysiące myśli, planów, rozwiązań.
- Zgadzam się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz